Já svona eru frambjóðendur góðir
Engin athugasemd
Svona lítur listinn út, finnið þig mig?.. :).. Fínn listi finnst ykkur ekki, líkt og þig sjáið þá er ekki lítið af fallegum konum á listanum hjá okkur og er ekki annað hægt en að vera ánægur með hann. Mikið er af góðu fólki í flokknum og er ekki verið að velta því fyrir sér hvort að um sé að ræða konu eða karl. En talandi um konur og Landsfund, þá fór fram kosning í miðstjórn í gær, kosnir eru 11 einstaklingar til að starfa þar inni. Skemmst frá því að segja að feministar geta ekki verið með áróður gegn okkur vegna þess hve illa við förum með konurnar í flokknum því alls komust 8 konur inn og einungis 3 karlar og þar af var Kjartan Gunnarsson og Vilhjálmur V. tveir af þeim. Jæja gott fólk, ég er farin að hallast að því að það skipti bara engu máli hvort ég sé á landinu eða ekki, ég bara blogga ekki:)..
En já er komin heim úr þessari líka stórskemmtilegu ferð okkar til NYC og Washington DC og var þetta alveg æðislegt og fræðandi í þokkabót. Við skunduðum af stað á föstudegi, þar kom það strax í ljós að strákarnir voru að fara í veslunarleiðangur enda með töskur á borð við 50 fermetra íbúð, hefðum getað sparað okkur flugmiðan ef okkur hefði dottið það í hug.
En já flugum til New York, höfðum helgina bara út af fyrir okkur ekkert um heimsóknir eða neitt slíkt. Ferðin byrjaði nú ekki á slæman hátt - kom ekki þessi fína hvíta LIMMA og náði í okkur ekki læm byrjun það;)..
Helgin var samt ekkert slor og þar toppar allt eitt stykki þyrluferð sem við spreðuðum í og guð minn það var líka svona gaman, æðislegt veður og ég efast ég ekki um að ég hafi séð toppinn á Súlum á meðan ég var þarna uppi:)
Á mánudeginum byrjaði síðan lærdómurinn, UN var fyrsta mál á dagskrá, og er ekki hægt að segja annað en að hafi verið fræðandi á margan hátt. Hittum þar fyrir fastafulltrúa okkar Íslendinga Hjálmar Hannesson og fræddi hann okkur til að mynda um það mikla verkefni sem er núna í gangi - framboð Íslands til öryggisráðs Sameinuðuþjóðanna, sem fer fram árið 2008, vona að ég sé ekki að fara með rangt mál þar. Eftir fund okkar var síðan haldið í Un bygginguna sjálfa þar fengum við túr um húsið og skoðuðum salina sem málin fara fram - gaman frá því að segja að þetta hús er að hruni komið og hefur maður ekki heyrt skemmtilegar sögur um það hvað leynist í kjallara þess.
Þriðjudagur í New York - áttum eina heimsókn þar fórum í Landsbankann, já og ég verð bara að segja að það hafi verið mjög svo fræðandi enda hittum við á skemmtilegan strák sem talaði við okkur á mannamáli en ekki að reyna að gera sig stóran og mikinn. En síðan var haldið til Washington. Ferðin byrjaði nú ekki vel og allir þeir sem hafa reynt að keyra út frá JFK flugvelli ættu að vita hvað ég er að meina í þessu tilfelli. En við komumst til DC sem var nú fyrir öllu, enda keypti ég mér þessa fínu vega bók til að vera viss um hvert ætti að fara.
En já svo ég komi bara með helstu heimsóknir, en þó fórum við í heimsókn til Heritage Foundation sem gefur til að mynda út á hverju ári bók þar sem kemur fram hversu ,,frjálsar" þjóðir eru og ranka okkur ísl. í 14 sæti sem er ekki slæmt,(en þetta vill fólk ekki greinilega miða við nýjustu kannanir), þar ferngum við ennig að sitja fyrirlestur með miklum fræðimönnum til að mynda Dr. Kagan, þar sem rætt var um nýja álætlun Bna í Írak. Þaðan var síðan tekið á sprettinn og farið í
American Enterprice Institude þar sem við hittum fyrir David Frum, fólk kannast kannski ekki við nafnið en það ætti að kannast við ræðu forseta Bna þar sem hann talar um "hoaxes of evil" en það var einmitt þessi maður sem var þá einn af ræðuriturum forsetans sem kom með þetta. Eftir það var síðan haldið á guð vors land eða sem næst því þegar maður er svona á erlendri grundu - fórum í Ísl. sendiráðið þar sem tekið var á móti okkur og fengum við mikla fræðslu um hvað er að gerast þarn og þá var hvað mest spennandi að ræða um hina miklu ísl. útrás og hvað þá á matvælum.
Fimmtudagurinn var tekinn snemma, haldið var í Hvíta húsið upp úr 8. Merkilegt hús, en ekki er það stórt og voru margir að furða sig á því, en mér fannst það alveg nægilega stórt, þetta er nú bara samarstaður forsetans, afhverji þarf hann eitthvað meira. Merkilegast við húsið tel ég vera að innan um allar myndirnar af forsetunum var mannshæðar há mynd af H. Clinton, en við komumst þó að þeirri niðurstöðu að síðasta daginn sem hún sat sem First lady hafi hún boltað það í vegginn.
Eftir Hvíta húsið var það síðan önnur merkileg stofnun, Pentagonið, það er mögnuð stofnun get ég sagt ykkur, 23.000 manns sem vinna þar, sem sagt rosa batterí. Húsið sjálft var byggt á einungis 16 mánuðum sem má segja gott miða við stærðina á því. Frá Pentagoninu var síðan haldið í Institute for Humane Studies - George Mason University og hittum þar fyrir Nigel Ashford það var nú bara alveg stór merkileg heimsókn og var ég sátt með að hafa lagt það á mig að troða okkur 6 inn í taxa og vera hrædd um líf mitt í 20 mín. Við enduðum síðan daginn á því að fara út að borða og spjalla við sendiherra vor og gmalan kennara okkar allra Albert Jónsson, meður verður ekki leiður þegar maður hugsar til þess sem hann var að segja, allar þær sögur sem hann kann, alveg hreint snilld.
Föstudagurinn var síðasti heimsóknardagurinn, byrjuðum snemma á því að fara á fyrirlestur með háttsettum manni innan Bna hersins þar sem hann ræddi um stöðu Íraks í dag og það var nú ekki slæt að sitja þarna og láta sem maður væri einhver merkilegur á meðal þessa fólks sem var meira og minna með einhverjar medalíur út um allt. Þurftum að þjóta af þessum skemmtilega fyrirlestri þegar spuringarnar fóru að streyma að -kannski gott mál þar sem ég skildi ekki orð af því sem þar kom fram:), náðum að koma okkur til Thinktank stofnunar sem heitir CATO er svipuð í sniðum eins og Heritage Foundation en er aðeins meira liberal.
Síðasta heimsókn ferðarinnar var síðan ekki að verri endanum en þar hittum við fyrir James J. Townsend, Jr. hjá The Atlantic Council, og það var bara frábært í alla staði, þessi maður var einn af þeim sem fór fyrir samninganefndinni bandarísku þegar unnið var að samningu um veru varnarliðsins hér á landi, og vá hann gat sagt manni ýmislegt sem maður vissi ekki.
Þannig að alveg frábær ferð, frábært fólk sem maður var að ferðast með og allt því bara frábært.
Fleiri góðir hlutir gerðust þó á meðan ég var úti Atli varði verkefnið sitt og kláraði ritgerðina og er því orðinn meistari, og er hann bara að fara að koma heim núna um um helgina:)..
Er að reyna að henda inn myndum frá ferðinni og það kemur bráðum:)..
kv.
Dísin
hehe verð samt að deila þessari mynd með ykkur, er úr brúðkaupinu Dadda frænda og Birnu. Ljósmyndarinn var að gera mig geðveika og því fór ég aðeins að leika mér, en eins og þið sjáið þá er það að koma í bakið á mér þar sem hún hefur verið sett á netið!!!.. en já svona á sko að daðra við cameruna .. öss.. eins og ég hafi aldrei gert neitt annað;)
